Αυτισμός

Αυτισμός

Γενικά

O όρος Αυτισμός προέρχεται από τη λέξη “εαυτός” και υποδηλώνει την εσωστρέφεια και την απομόνωση ενός ατόμου στον εαυτό του.Έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες έρευνες οι οποίες έχουν βοηθήσει στην διαμόρφωση των διαγνωστικών κριτηρίωνγια τις καταστάσεις του φάσματος του Αυτισμού. Όλες αυτέςοι καταστάσεις, που παρουσιάζουν τεράστια ποικιλία εικόναςαπό παιδί σε παιδί, αποκλείουν το παιδί από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον του και το δυσκολεύουν ιδιαίτεραστην επεξεργασία των ερεθισμάτων, εσωτερικών και εξωτερικών.Σήμερα έχει επικρατήσει ο όρος Διαταραχές του ΑυτιστικούΦάσματος (Δ.Α.Φ.), ο οποίος περιλαμβάνει τον Αυτισμό, τοσύνδρομο Asperger, και τον μη προσδιοριζόμενο αλλιώς Αυτισμό. Τα δύο κεντρικά χαρακτηριστικά σε όλο το ΑυτιστικόΦάσμα είναι τα ελλείμματα στην κοινωνική επικοινωνία και οιέντονα ψυχαναγκαστικές, επαναληπτικές συμπεριφορές με ακαμψία στην σκέψη.

Χαρακτηριστικά

Οι Δ.Α.Φ. χαρακτηρίζονται από σοβαρά και εκτεταμένα αναπτυξιακά προβλήματα που αφορούν σε διάφορους τομείς της ανάπτυξης.

Έτσι, το άτομο με κάποια από αυτές τις διαταραχές μπορεί να παρουσιάζει έντονα μειωμένη ικανότητα για κοινω-νική αλληλεπίδραση, για συναισθηματική αμοιβαιότητα και επικοινωνία, στερεότυπη συμπεριφορά και περιορισμένα, έμμοναενδιαφέροντα.

Αναλυτικότερα, τα ελλείμματα που προκύπτουν στη συμπεριφορά και την επικοινωνία των παιδιών είναι τα εξής:Σοβαρή επιβράδυνση στη γλωσσική ανάπτυξη και την επικοινωνία:Πολύ αργή εξέλιξη έως καθόλου ανάπτυξη του λόγου.Εάν τελικά αναπτυχθεί, η γλωσσική έκφραση παίρνει συνήθως παράδοξες μορφές. Επίσης μπορεί να γίνει κυριολεκτικήή ασυνήθιστη χρήση λέξεων χωρίς καμία σύνδεση με την κανονική τους σημασία. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν τον λόγογια να επικοινωνήσουν, μπορεί να ηχολαλούν ή να μιλούν μεμια τυπική και μονότονη φωνή, κάτι το οποίο δεν χαρακτηρίζει τον εκούσιο και λειτουργικό λόγο.Σοβαρή επιβράδυνση στην κατανόηση των κοινωνικών σχέσεων:Συχνά το παιδί αποφεύγει την επαφή με το βλέμμα καιφαίνεται να αποκόβεται από τον κόσμο γύρω του. Δεν κάνει εύκολα φιλίες και συνήθως δεν είναι ικανό να κατανοήσειτα συναισθήματα και τις απόψεις των άλλων ατόμων.

Επίσης, εμφανίζει μειονεξία στην φαντασία και στο συμβολικόπαιχνίδι καθώς και ακαμψία της σκέψης (δυσκολία στις αλλαγές, εμμονικές συμπεριφορές, στερεοτυπίες και εμφανήςαδυναμία στην ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και καταστάσεων).Aνακόλουθες μορφές αισθητηριακών αντιδράσεων:Το παιδί δίνει περιστασιακά την εντύπωση πως είναι κωφό ενώ άλλεςφορές μπορεί να ενοχληθεί υπερβολικά από έναν καθημερινόθόρυβο. Σχεδόν πάντα παρατηρείται κινητική αδεξιότητα.

Μειονεξία στις γνωστικές λειτουργίες:Μπορεί να έχει ιδιαί-τερες ικανότητες σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς (π.χ.μαθηματικά ή μνημονικά τεστ) και έντονες αδυναμίες σε άλλους (π.χ. κοινωνική και γλωσσική κατανόηση και επικοινω-νία). Δυστυχώς είναι πολύ συχνός κάποιος βαθμός νοητικήςυστέρησης.Έκδηλοι περιορισμοί δραστηριοτήτων και ενδιαφερόντων:Παρουσία επαναλαμβανόμενων σωματικών κινήσεων (φτε-ρουγίσματα, περιστροφές ή λικνίσματα κορμού). Το παιδίσυχνά εκφράζει την ανάγκη να ακολουθεί την ίδια ρουτίνα ήπρόγραμμα καθημερινά. Πιθανές αλλαγές μπορεί να προκα-λέσουν αναστάτωση ή έντονες διαταρακτικές (π.χ. εκρήξειςθυμού ή επιθετικότητα) ή ακόμα και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές.Ελλείμματα στις επιτελικές λειτουργίες:Εμφανείς δυσκολίεςσυγκέντρωσης, παρορμητικότητα, φτωχή μίμηση, ανεπαρκήςμάθηση μέσω της εμπειρίας, έντονη δυσκολία διαχείρισηςχρόνου και αφηρημένων εννοιών.

Πρώιμες ενδείξεις για παιδιά ηλικίας 0-18 μηνών

Αδιαφορία σε ακουστικά ή οπτικά ερεθίσματα, διαταραχέςύπνου και σίτισης, μωρά που δεν βολεύονται στην αγκαλιά,παράξενα παιχνίδια με τα αντικείμενα, αδιαφορία για τα άτομαπου τα περιβάλλουν, παθητικά ή υπερτονικά μωρά.

Σε ηλικία 8 μηνών δείχνουν να μην κατανοούν τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, δεν δείχνουν με το δάχτυλο κάτι που τους κάνει εντύπωση, συχνά παρουσιάζουν αυτοτραυματισμούς, απουσίαομιλίας ή της εξέλιξής της ή ηχολαλικό λόγο ή και παλινδρό-μηση στην ανάπτυξη του λόγου, γενικώς, σοβαρές διαταραχέςτης επικοινωνίας.

Προτάσεις

Ο Αυτισμός είναι μια διαταραχή της επικοινωνίας, της βάσηςδηλαδή στην οποία θα στηριχτεί ο λόγος του παιδιού. Γι’ αυτό,προτεραιότητα έχει η εκπαίδευση στην επικοινωνία και όχιστην ομιλία. Οι γονείς κατά κανόνα έρχονται στο λογοθερα-πευτή με το αίτημα «να μιλήσει το παιδί». Ωστόσο, τα παιδιάπου μιλάνε προκαλούν ακόμα πιο παράδοξη εντύπωση στονκοινωνικό περίγυρο γιατί ο λόγος τους δεν ταιριάζει με τις κοινωνικές περιστάσεις.Ως προς την κοινωνικοποίηση και την ομαδοποίηση του παι-διού, η εκπαίδευση από έναν ενήλικο ειδικό δεν αρκεί, γιατίθα πρέπει το παιδί να αποκτήσει κοινωνικές δεξιότητες σεπραγματικές συνθήκες με συνομηλίκους.Όσον αφορά στις στερεοτυπίες και τα περιορισμένα, εμμονικάενδιαφέροντα, έχει διαπιστωθεί ότι ένα καλά δομημένο πρόγραμμα ημέρας με ενδιαφέρουσες δραστηριότητες, μειώνεικατακόρυφα αυτά τα προβλήματα.Στους τομείς της κινητικότητας και της συγκέντρωσης, μπορείνα χρειαστεί εργοθεραπεία. Η απροσεξία, η υπερκινητικότητακαι το υπερβολικό άγχος μπορεί να απαιτήσουν φαρμακευτικήυποβοήθηση.Ειδική δουλειά απαιτείται επίσης για την απόκτηση λεξιλογίου,γραμματικής και σωστής σύνταξης προτάσεων.

Kαλέστε τώρα για μια δωρεάν συνάντηση



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *